Hoe
het begon
Op een mooie najaarsavond in 1957 zaten bij mij voor ons huis op het
muurtje, vier buurtgenoten, namelijk Frans Zimdarse, Elzo Free, Tonnie Schuur,
en ondergetekende.
Op een gegeven moment kwam een motorrijder met een flinke snelheid vanuit de
eikenlaan richting visvijver. Eén van ons merkte op dat het maar goed was dat
er op dat moment geen kinderen bij ons op de straat speelden
Toen viel het woord “Speeltuin” en ontspon zicht een ernstig gesprek waar
zou in onze steeds groeiende bomenbuurt met veel jonge mensen en veel jeugd
plaats zijn voor een speeltuin(tje) ? Eerst ging de gedachte uit naar het door
een sloot omringde stuk grond, waarop later de huishoudschool zou worden
gebouwd. We wandelden er heen, maar zagen toch ernstige bezwaren zoals: de brede
sloot, en het oversteken van de toen al vrij druk bereden Sint Vitusholt.
Boswachter de Jong zag ons staan praten, was het met onze bezwaren eens en
maakte ons attent op het stuk grond achter het WVV- terrein.
Hoe we de taken toen verdeelden en wie precies wát ging doen weet ik
echt niet meer.
We zochten eerst
contact met de gemeente en daar werd tot aan de raad toe, ons verzoek om dat
stuk grond te mogen gebruiken besproken. De heer De Jong kwam in zijn functie
als boswachter regelmatig op het gemeentehuis en heeft daar steeds weer
aangedrongen op een beslissing. Uiteindelijk kregen we bericht dat we die plek
mochten gebruiken, mits we de zaak goed aanpakten.
We zochten contact met de twee reeds bestaande speeltuinverenigingen in onze
gemeente, t.w. Bovenburen en Garst/ Er werd besloten een avond samen te komen en
zo vond onze eerste “echte” vergadering plaats in het gebouw van de garst.
Deelnemers waren de heren Slof van de Garst, Glazenburg van Bovenburen, wij met
ons vieren. We kregen veel bruikbare adviezen en ik persoonlijk vond het vooral
zo opvallend dat alles zo vriendschappelijk werd behandeld.
De eerste goede raad die we volgenden was het contact opnemen met de NUSO, de
overkoepelende organisatie van speeltuinverenigingen. Twee heren van deze
“Club” kwamen op een zaterdagmiddag naar Winschoten, gaven ons alle
mogelijke adviezen, bouwtekeningen van speelattributen, subsidiemogelijkheden en
verplichtingen.
De hele bomenbuurd werd voorzien van een stencil, waarom we onze plannen bekend
maakten, een geldelijke bijdragen vroegen, en alle mannen opriepen ons te helpen
met de bouw van een houten clubhuis, waarvoor we toestemming van de gemeente
hadden gekregen.
Er moest van alles geregeld worden, aanleg riolering, aanleg waterleiding,
aanleg elektriciteit, aanleg gas, bouwmaterialen (hout, buizen, wc’s kijken,
dakbedekking, enz); afwerking (verf, Tafels, stoelen, lampen, enz.) Omrastering
(Door de gemeente gratis gedaan)
Gras in het achterste deel van het stuk grond, (gemeente); Geel
Zand op het voorste deel (gemeente)
Tientallen buurtbewoners ging aan de slang en zo was de zaak
eindelijk zo ver klaar, dat tot oprichting van de speeltuinvereniging kom worden
overgegaan.
Zonder medewerking van de instanties. Diverse bedrijven en de zeer vele
vrijwilligers was de speeltuin er toen nog niet gekomen
Helaas zijn Frans, Tonnie, Elzo en dhr. De Jong niet meer onder ons,
maar ik zal me altijd herinneren als bijzonder “fijne” mensen, met Een
Groot Hart Voor Kinderen!
Van ganser harte hoop ik, dat onze speeltuin zal blijven voorzien in de behoefte
van kinderen en ook de ouderen (Klaverjassen en Bingo)
Heren en oudere jongeren wek ik op om één zaterdag per maand mee te
helpen met het ophalen van oud papier. De jeugdclubjes en hun leidsters en
leiders wens ik veel succes en tenslotte: Bestuur en Medewerk(st)ers van harte
Proficiat !!
Willy
landré
